Ο καλός μας ο καιρός

Γιορτάζουν (γνωστές γιορτές)

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Λίλιθ - Η «εξαφανισμένη» πρώτη σύντροφος τού Αδάμ






ΛίλιθΑν ερωτηθεί σήμερα κάποιος, ακόμη και ο πιο αδαής κι αμόρφωτος, «ποιοι ήταν οι πρωτόπλαστοι;», κατά 99% θα δώσει την «σωστή» απάντηση: Ο Αδάμ και η Εύα…
Είναι όμως έτσι; Ισχύει δηλαδή κάτι τέτοιο, ακόμη κι αν δεχθούμε ασυζητητί την «αλήθεια» και την «θεοπνευστία» τής Βίβλου;
Μια από τις άγνωστες, στον πολύ κόσμο, πτυχές τής Παλαιάς Διαθήκης (και κατ’ επέκταση, της Αγίας Γραφής για τον χριστιανικό κόσμο), είναι η παρουσία τής Λίλιθ. Μιας παρουσίας, στην οποία αποφεύγουν επιμελώς ν’ αναφέρονται («όπως ο Διάβολος το λιβάνι»), τόσο οι Εβραίοι ραβίνοι, όσο και οι Ιουδαιοχριστιανοί απολογητές.
Σύμφωνα με τα «απόκρυφα» τής Βίβλου, η γυναίκα που κλήθηκε να παίξει τον ρόλο τής συντρόφου τού Αδάμ, δεν ήταν η Εύα, αλλά ένα άλλο πρόσωπο: Η Λίλιθ. Σύμφωνα με μια ερμηνεία, ο Θεός δημιούργησε ταυτόχρονα τον Αδάμ και την Λίλιθ από χώμα, ενώ κατά μία άλλη, δημιούργησε τον Αδάμ ως ερμαφρόδιτο και στην συνέχεια διαχώρισε τις δύο φύσεις του. Μόνο που, σε κάθε περίπτωση, υπήρξε κι ένα…σοβαρό πρόβλημα. Η Λίλιθ δεν ήταν διατεθειμένη να υποδυθεί το υποταγμένο γυναικάκι απέναντι στον Αδάμ. Πέραν αυτού, έκανε το «λάθος» να προσπαθήσει να πείσει τον Αδάμ -κι ενάντια στις βουλές τού Θεού- πως η ερωτική πράξη, δεν γίνεται μόνο για…αναπαραγωγικούς σκοπούς… Ο Αδάμ προσπάθησε να την καθυποτάξει, αλλά μάταια. Η Λίλιθ τεντώνει κι άλλο το σκοινί, όταν προχωρεί στο μέγιστο αμάρτημα: Προφέρει το απαγορευμένο όνομα τού Θεού: Γιαχβέ. Ο Θεός όμως που δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί τέτοιες…«ριζοσπαστικές» και «ανατρεπτικές» ιδέες, οδηγεί τελικώς την Λίλιθ σε έξωση από τον Παράδεισο, η οποία καταλήγει στην αγκαλιά τού…Διαβόλου. Ο Θεός, στην συνέχεια, αφού προηγουμένως έχει αποτύχει ν’ «αλλάξει μυαλά» στην ατίθαση Λίλιθ, ικανοποιεί την επιθυμία τού Αδάμ που βίωνε πλέον την μοναξιά και δημιουργεί από τα πλευρά του, μία πιο…«λογική» γυναίκα: Την Εύα. Η συνέχεια, γνωστή…
Ως φαίνεται, οι ραβίνοι κάπου εδώ, έμπλεξαν τα μπούτια τους. «Δανειζόμενοι» μια προϋπάρχουσα μυθολογική οντότητα άλλων λαών (η Λίλιθ προϋπήρχε στις μυθολογικές παραδόσεις των Σουμερίων, Βαβυλωνίων, Ασσυρίων κ.ά.) και τοποθετώντας την στην ιουδαϊκή μυθολογία, εμβόλισαν την πατριαρχική δομή τής εβραϊκής κοινωνίας (αλλά και της χριστιανικής στην συνέχεια) με ένα στοιχείο καθαρά…«φεμινιστικό». Τα λάθη όμως «διορθώνονται». Έτσι, συμμαζεύοντας τ’ ασυμμάζευτα, με ένα «θεόπνευστο» κόψε-ράψε, η Λίλιθ, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τις «ιερές» γραφές (τουλάχιστον, ως πρωτόπλαστη). Τόσο απλό…






~ Γράφει η Νεφέλη ~
Αναρωτηθήκατε ποτέ από πού προερχόμαστε; Τίνος τέκνα είμαστε;
 Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος; Ποιο το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων που σηματοδότησε 
την έναρξη της εξάπλωσης και του πολλαπλασιασμού του ανθρώπινου είδους; Σίγουρα 
οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάνει αυτές τις μεγάλες ερωτήσεις στον εαυτό τους 
κάποια στιγμή στην ζωή τους… είναι στην φύση μας να αναρωτιόμαστε, ακόμα κι όταν
 η λογική μας μας λέει πως είναι μάλλον αδύνατο να μάθουμε ποτέ την πραγματική 
απάντηση.
Οι φιλοσοφίες και οι θεωρίες είναι πάμπολλες που δίνουν απάντηση σε αυτά τα 

ερωτήματα. Άλλες στηρίζονται στις επιστήμες, προσπαθώντας να δώσουν την 
απάντηση με επιχειρήματα που φέρουν και απτές αποδείξεις, ικανοποιώντας την
 λογική μας και την ανάγκη μας για αποδείξεις (μια από αυτές είναι η πασίγνωστη
 πλέον Δαρβινική θεωρία). Άλλες πάλι δεν βασίζονται καθόλου σε απτά επιστημονικά 
επιχειρήματα, μα ικανοποιούν το θρησκευτικό μας συναίσθημα και την ανάγκη μας να
 πιστέψουμε σε κάτι ανώτερο από εμάς.

Η πιο «διάσημη» θρησκευτική θεωρία σχετικά με το από πού προερχόμαστε, είναι αυτή 

του Αδάμ και της Εύας… Θεωρία όχι μόνο Χριστιανική, μα σχεδόν πανθρησκευτική που
 μόνο τα ονόματα των πρωτόπλαστων αλλάζουν από θρησκεία σε θρησκεία, αλλά η ιστορία 
παραμένει η ίδια. Είναι τόσο απλή στην σύλληψή της και τόσο κατανοητή, που μπορεί να 
ικανοποιήσει τον απαίδευτο νου χωρίς να τον περιπλέξει.
Κοιτάζοντας όμως λίγο πιο προσεχτικά την Χριστιανική ιστορία του Αδάμ και της Εύας, 

ανακαλύπτουμε ένα πολύ σημαντικό κενό: Ο Αδάμ και η Εύα κατά τις Γραφές υπήρξαν 
οι πρώτοι άνθρωποι. Δεν ήταν άλλοι, μόνο αυτοί. Έκαναν 2 παιδιά: τον Κάιν και τον
 Άβελ… 2 αρσενικά… Ο Κάιν σκοτώνει τον Άβελ. Μένει ένα αρσενικό. Ο Αδάμ και 
η Εύα δεν κάνουν άλλα παιδιά (και σε αυτό οι Γραφές είναι σαφέστατες), οπότε μένει
 ο Κάιν σκέτος για να… δημιουργήσει την ανθρωπότητα! Λογικά, η ιστορία της
 ανθρωπότητας θα έπρεπε να εξαφανιστεί σε εκείνο το σημείο, κι όμως! Εμείς 
σήμερα υπάρχουμε! Μα πως; Γονιμοποίησε και γέννησε από μόνος του ο Κάιν; 
Μάλλον απίθανο…
Παρακολουθώντας και την συνέχεια της ιστορίας, το κενό αντί να καλύπτεται γίνεται 

ακόμα πιο αινιγματικό: ο Κάιν τιμωρείται για τον φόνο του αδελφού του με εξορία.
 Περιπλανιέται μόνος αρκετό καιρό, μέχρι που συναντά έναν άγριο και βίαιο πολιτισμό 
ανθρώπων!!!
 Από πού;! Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Από πού ήρθαν; Αλήθεια, το είχατε προσέξει
 ποτέ ότι αυτή η ιστορία, έστω και ως παραμυθάκι από κάπου «χάνει»;
Κι όμως… το παραμυθάκι έχει συνοχή και λογική εξέλιξη γεγονότων (όσο λογικό 

μπορεί να είναι ένα παραμύθι) μόνο που για κάποιους λόγους (που δεν θα αναλύσω 
γιατί δεν είναι το θέμα μας), ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό κομμάτι της ιστορίας των 
πρωτόπλαστων πέρασε από «λογοκρισία» και καταδικάστηκε στην αφάνεια… 
και αυτό το κομμάτι, είναι η ιστορία της:

                                                        ΛΙΛΙΘ Η ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ

Αναζητώντας να καλύψουμε το κενό του παραμυθιού μέσα στις μυστικές Γραφές,

 συναντάμε τον χαρακτήρα της Λίλιθ. Η ιστορία της θηλυκής ανθρώπινης παρουσίας
 δεν ξεκινά από την Εύα, αλλά από την Λίλιθ που υπήρξε το πρώτο δημιούργημα του
 Θεού για να συντροφεύσει τον Αδάμ, και όχι μετά την δημιουργία του Αδάμ, αλλά 
ταυτόχρονα. Ιδού λοιπόν το «λογοκριμένο» κομμάτι του παραμυθιού:
Ο Θεός είχε ήδη δημιουργήσει όλα τα ζωντανά πλάσματα της Γης διαχωρισμένα 

σε αρσενικά και θηλυκά, και το ανθρώπινο είδος δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. 
Έτσι, το επιστέγασμα της μεγαλειώδης δημιουργίας Του ήταν το ανθρώπινο ζεύγος:
 Ο Αδάμ και η Λίλιθ, που δημιουργήθηκε ταυτόχρονα.
Το ζεύγος ζούσε ευτυχισμένο μέσα στον πανέμορφο κήπο που είχε δημιουργήσει 

ο Θεός γι’ αυτούς (ο μυθικός κήπος της Εδέμ), μέχρι που ο Σατανάς ήρθε να
 ταράξει την ηρεμία, διδάσκοντας στην Λίλιθ ότι η ερωτική πράξη δεν είναι μονάχα 
για αναπαραγωγή αλλά και για απόλαυση. Η Λίλιθ με την σειρά της διδάσκει το ίδιο 
στον Αδάμ μα ο Θεός δεν το ενέκρινε, χαρακτήρισε την ερωτική πράξη απαγορευμένη 
απόλαυση όταν δεν γίνεται για αναπαραγωγή και εξοργισμένος εξόρισε την Λίλιθ 
από τον κήπο της Εδέμ.
Η Λίλιθ περιπλανήθηκε μόνη και καταδικασμένη να μην ξαναδεί τον κήπο της Εδέμ, 

μέχρι που την ξαναπλησιάσε ο Σατανάς, την έκανε γυναίκα του και Αρχόντισσα του Σκότους.
Στο μεταξύ, ο Αδάμ την νοσταλγούσε και την αναζητούσε. Ο Θεός μην αντέχοντας να βλέπει το 

πολυαγαπημένο Του δημιούργημα λυπημένο, έστειλε 3 Αγγέλους να βρουν την Λίλιθ και να 
την φέρουν πίσω. Οι 3 αυτοί Άγγελοι είναι ο Σανβί, ο Σανσαβί και ο Σαμεγκελάφ.
Οι 3 Άγγελοι αναζήτησαν για πολύ καιρό την Λίλιθ, όταν τελικά την συνάντησαν κάπου στην 

Ερυθρά Θάλασσα. Μέχρι τότε η Λίλιθ είχε πια ασπαστεί οριστικά τον ρόλο της ως 
Αρχόντισσα του Σκότους, είχε μεταλλαχθεί σε δαιμόνισσα και είχε μάλιστα γεννήσει 
πάμπολλα παιδιά με τον Σατανά. Οι 3 Άγγελοι της ανέφεραν ότι ο Θεός και ο Αδάμ 
την συγχωρούν και την θέλουν πίσω, μα η Λίλιθ απάντησε με βρισιές. Οι 3 Άγγελοι 
απαίτησαν να γυρίσει πίσω, αλλιώς θα έσφαζαν όλα της τα παιδιά. Η απάντηση της
 Λίλιθ όμως ήταν και πάλι κατηγορηματικά αρνητική, προσθέτοντας μάλιστα κατάρες
 για τα παιδιά και όλους τους απογόνους του Αδάμ. Έτσι, οι 3 Άγγελοι τήρησαν την 
απειλή τους σκοτώνοντας τα παιδιά της και επέστρεψαν στον κήπο της Εδέμ. Από 
εκείνη την στιγμή, η Λίλιθ απέκτησε και τον τίτλο της Παιδοκτόνου, που επιτίθεται στα 
νεογέννητα μωρά, στις έγκυες γυναίκες που φέρουν αρσενικό έμβρυο καθώς και στα 
νεαρά αγόρια και τα πνίγει στον ύπνο τους για εκδίκηση.
Η ιστορία συνεχίζει λέγοντας πως όταν οι 3 Άγγελοι επέστρεψαν και ανέφεραν στον

 Θεό το τι συνέβη, Εκείνος για να παρηγορήσει την μοναξιά του Αδάμ, δημιούργησε 
άλλη μια γυναίκα την Εύα, που όμως δεν ήταν εξίσου τέλειο δημιούργημα όσο υπήρξε
 αρχικά η Λίλιθ και ο Αδάμ, μιας και η Εύα δημιουργήθηκε από ένα πλευρό του Αδάμ.
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν κατά την γνωστή πλέον ιστορία του Αδάμ και της Εύας, και η

 Λίλιθ ξαναεμφανίζεται αργότερα στον Κάιν κατά την εξορία του και ζευγαρώνει μαζί του,
 συνεχίζοντας έτσι το ανθρώπινο είδος, μόνο που πλέον το είδος «μολύνθηκε» από την
 δαιμονική πλευρά της Λίλιθ. Και είναι αυτή η πλευρά που εξορκίζουμε με την βάπτιση…
 και είναι αυτή η πλευρά που μας επιβάλει να μην πεθάνει κανείς αβάπτιστος και από 
αυτήν την ιστορία έχει παραμείνει η δοξασία ότι οι αβάπτιστοι νεκροί μετατρέπονται σε 
δαιμόνια που στοιχειώνουν τους ζωντανούς.
Από την ίδια ιστορία έχει παραμείνει και η δεισιδαιμονία να χαράζουν στην κούνια των 

νεογέννητων, στο κρεβάτι των εγκύων γυναικών και των νεαρών αγοριών, τα ονόματα
 των 3 Αγγέλων για να κρατήσουν την Λίλιθ μακριά τους…

Τώρα λοιπόν που καλύψαμε το κενό στο παραμύθι των πρωτόπλαστων, ας μιλήσουμε

 για την Λίλιθ λίγο πιο σφαιρικά:
Αναζητώντας την Λίλιθ
Το όνομά της κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την Σουμεριανή Λιλλάκε και 

σημαίνει (σε ελεύθερη μετάφραση) «η Θεϊκή Γυναίκα». Εμφανίζεται για πρώτη φορά 
σε αρχαία Σουμερικά μυστικιστικά γραπτά και φυλαχτά ως Λιλλάκε, που είναι το 
απόκρυφο όνομα της Θεάς Μπελίλι. Την ξανασυναντάμε με το όνομα Μπααλάτ
 (που είναι παράφραση του «Μπελίλι») στους Καναήτες.
Λίγο αργότερα την ξανασυναντάμε στις Εβραϊκές δοξασίες ως δαιμόνισσα της 

ερήμου και η πρώτη «επίσημη» εμφάνισή της στο Εβραϊκό και Χριστιανικό δόγμα 
με το όνομα Λίλιθ, γίνεται με μια πολύ σύντομη αναφορά στην Βίβλο αναφέροντάς
 την και πάλι ως δαιμόνισσα, καθώς και στα γραπτά της Νεκρής Θάλασσας.
Κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο χαρακτήρας της Λίλιθ ξεκινά πλέον να έχει

 «πρωταγωνιστικό ρόλο» στις δοξασίες που σχετίζονται με το Σκότος και η πρώτη σοβαρή 
αναφορά της γίνεται στο Εβραϊκό Ταλμούδ.
Πριν όμως από όλες τις προαναφερόμενες γραπτές παρουσίες της, συναντάμε και πολλές

 (αμφίβολες πρέπει να τονίσω) ταυτίσεις της στις λαϊκές δοξασίες με διάφορες αρχαίες
 Θεότητες όπως η Εκάτη, η Περσεφόνη, η Ινδική Κάλι και άλλες.
Με όλες αυτές τις προ-Εβραϊκές εμφανίσεις της, γεννιέται η απορία για το κατά πόσο 

η ιστορία της Λίλιθ ως πρωτόπλαστης προϋπήρξε και κρίθηκε απόκρυφη ή προστέθηκε
 αργότερα. Πάντως σίγουρα λύνει τον γρίφο που δημιουργεί το πρώτο με το δεύτερο
 Βιβλίο της Γένεσης, αναφέροντας αρχικά στο πρώτο ότι ο Θεός έπλασε τον άνδρα 
και την γυναίκα ενώ αργότερα στο δεύτερο παρουσιάζοντας τον άνδρα μόνο και με 
ανάγκη για συντροφιά.
Στα Καμπαλιστικά γραπτά η Λίλιθ αναφέρεται κυρίως ως σύντροφος του Σαμαήλ

 (δηλ. του Σατανά) και ως η θηλυκή έκφρασή του. Αναφέρεται επίσης και ως η 
προσωποποίηση του πειρασμού καθώς και ως το πρώτο Succubus που επιτιθόταν 
στον Αδάμ ενώ αυτός κοιμόταν (βλ. κείμενο σχετικά με τα Incubi & Succubi).
Την ξανασυναντάμε στην Μεσαιωνική θρησκευτική ζωγραφική, όπου αναπαριστάται 

ως ο πειρασμός του Αδάμ και της Εύας (ο απαγορευμένος καρπός) είτε ως φίδι με
 γυναικείο κεφάλι είτε ακόμα μερικές φορές ως κανονική γυναίκα που τους προσφέρει
 τον καρπό. Αυτό είναι κάτι που μας οδηγεί στο να συνδέσουμε τον Όφι του κήπου της 
Εδέμ με την Λίλιθ.
Φτάνοντας στον 19ο αιώνα, η Λίλιθ απολαμβάνει για άλλη μια φορά την διασημότητα

 μέσω του ψυχολόγου Κάρλ Γιούγκ, που την χρησιμοποιεί ως έκφραση και 
προσωποποίηση του αρσενικού άνιμους, δηλαδή την καταπιεσμένη θηλυκή πλευρά του κάθε άνδρα.
Κατά τον ίδιο αιώνα, η Λίλιθ ξεκινά αργά αλλά σταθερά να μεταλλάσεται από πλάσμα 
δαιμονικό σε σύμβολο θυληκότητας. Πάμπολλες φεμινίστριες την λατρεύουν ως το
 αυθεντικό θυλυκό ίδαλμα που απαρνείται ακόμα και τον κήπο της Εδέμ για χάρη της
 ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της, και φυσικά η δαιμονική και παιδοκτόνος πλευρά της
 τώρα παραμερίζεται και απορρίπτεται.
Τα νεοπαγανιστικά κινήματα (όπως το Wicca) αποδέχονται την Λίλιθ ως Θεότητα-Προστάτιδα

 της σκοτεινής γυναικείας πλευράς αλλά και του γυναικείου ερωτισμού, θέλωντας έτσι να
 δείξουν ότι αντιτίθενται στην φαλλοκρατική καθημερινότητα. Λατρεύεται όμως μέχρι της
 μέρες μας και από διάφορα σκοτεινά τάγματα με την αρχική της μορφή, ως Αρχόντισσα 
του Σκότους δηλαδή, καθώς και ως η Ηγέτιδα των άϋλων Βαμπίρ (incubi & succubi).

~ Γράφει ο Αλκιβιάδης ~

Η Λίλιθ είναι η μυθολογική πρώτη σύζυγος του Αδάμ. Όπως και ο Αδάμ δημιουργήθηκε 

από τον Θεό "από το χώμα της Γης... κατ' εικόνα του Θεού Αυτός τους δημιούργησε, άνδρα 
και γυναίκα τους δημιούργησε" (Γένεση 1:27) ως πρώτη αναφορά ανθρώπινης ζωής στην
 Βίβλο. Η Εύα έρχεται μετά, δημιουργημένη από το πλευρό του Αδάμ καθώς κοιμόταν: "...
 και θα ονομαστεί Γυναίκα, αφού αυτό πάρθηκε από Άνδρα" (Γεν. 2:24) Αυτή η φανερή
 αντίθεση μπορεί να εξηγηθεί μόνο με την προϋπόθεση της ύπαρξης θηλυκού ανθρώπου
 πριν την Εύα. Και αφού μόνο η Εύα αναφέρεται στον κήπο της Εδέμ, η πρoκάτοχός της
 θα πρέπει να έφυγε πριν το όλο σκηνικό. Η απουσία της Λίλιθ από την Βίβλο εξηγείται 
λόγο της πατριαρχικής αντίληψης και επιβολής των Ιουδαίων/Χριστιανών.
Ο Σημιτικός θρύλος περιγράφει την Λίλιθ να αρνείται την επιβολή του Αδάμ (σεξουαλικά 

κατά το να είναι "από κάτω"), και σε στιγμή πικρίας ξεστόμισε το ιερότερο των ονομάτων 
του Θεού και πέταξε στον αέρα, με αποτέλεσμα να διωχτεί από τον Θεό στην έρημο.
 Η μόνη αναφορά στις τωρινές γραφές τις Βίβλου είναι κατά Ιεζεκίλ, όπου μιλάει για την 
ζωή της στην έρημο. Η Λίλιθ περιγράφεται με διάφορες μορφές (όπου αγαπημένη μου 
είναι ως Άγγελος με μαύρα φτερά) που επισκέπτεται τα όνειρα ανδρών και συνευρίσκεται 
μαζί τους- το πρώτο Succubus και μητέρα των Incubus και Succubus.
Άλλοι παρόμοιοι μύθοι την παρουσιάζουν ως εξής:
Να επιστρέφει στην Εδέμ με την μορφή του Ερπετού, που δελέασε την Εύα με το Καρπό

 του Δέντρου της Γνώσης.
Ως την ερωμένη του Lucifer στην κόλαση, μα αποδείχτηκε να είναι ανυπόταχτη ακόμα και

 στον Πρίγκιπα του Σκότους, ο οποίος την έδιωξε στην έρημο για άλλη μια φορά.
Ως το πρώτο Βαμπίρ, που ήρθε στον Κάιν αφού αυτός εγκαταλείφθηκε από τον Θεό για 

τον φόνο του Άβελ, και μαζί άρχισαν την εξάπλωση του Βαμπιρισμού στον κόσμο.
Ως η μητέρα των "Λίλουμ", των Γήινων δαιμόνων.
Στην αρχαία Σουμέρια η Λίλιθ ήταν Θεότητα και το "αριστερό χέρι" της Μεγάλης Θεάς

 Inanna. Την υπηρετούσε φέρνοντας τους άνδρες στον ναό της Θεάς, για να την υπηρετήσουν 
μαζί με τις ιέρειες.
Στον μυστικισμό της Qabbalah, η Λίλιθ συσχετίζεται με την  θέση της σελήνης  πάνω στο

 Qliphotic Tree, τον "Κόσμο των Επιπέδων" που εμπεριέχει την "αρνητική" και σκοτεινή
 ενέργεια. Η Λίλιθ επίσης αντιστοιχίζεται με τις θεότητες Abyzu και Ardat Lili.
Τέλος, στους Σημιτικούς λαούς της Μεσοποταμίας ήταν αρχικά μορφή παρόμοια με αυτήν

 της Λιλ, Σουμέρια Θεά  των καταστροφικών ανέμων και καταιγίδων. Αργότερα στην ανατολή 
παρομοιάσθηκε με την Lamashtu, ένα δαιμονικό θηλυκό πνεύμα γνωστό στην Συρία ως
 η δολοφόνος των βρεφών. Εδώ απέκτησε και τους χαρακτηρισμούς ως φτερωτός
 γυναικείος δαίμονας της νύχτας (Talmud), ως επικίνδυνο Βαμπίρ και Succubus (Zohar),
 ως η μητέρα των Incubi και Succubi και ως νυχτερινής κουκουβάγιας (Βίβλος).
 

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Μετατρέψτε το κινητό σας σε Dual SIM


Μετατρέψτε το κινητό σας σε Dual SIM



Dual SIM adapter
Update: 16 κινητά με 2 SIM, για dual SIM επικοινωνία κάθε στιγμή
Πολλοί από εσάς ίσως γνωρίζεται τι πρέπει να κάνετε για να μπορέσετε να έχετε 2 κάρτες SIM σε μία μόνο συσκευή, υπάρχουν όμως και μερικοί που δεν γνωρίζουν και θα ήθελαν να μάθουν. Δεν χρειάζεται να δώσετε ένα σωρό χρήματα για να αποκτήσετε μια Dual SIM συσκευή, ούτε θα πρέπει να έχετε 2 κινητά τηλέφωνα. Με μόλις 15€ μπορείτε να αγοράσετε έναν ειδικό αντάπτορα και να τοποθετήσετε τις κάρτες σας στο κινητό σας με τον τρόπο που θα δείτε στο παρακάτω βίντεο. Προσωπικά δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά απ’ ότι έχω διαβάσει και ακούσει, δουλεύει μια χαρά!
Update: 16 κινητά με 2 SIM, για dual SIM επικοινωνία κάθε στιγμή.
[

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Τι σημαίνει «έχω θυρεοειδή»;

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας που μοιάζει με πεταλούδα, βρίσκεται χαμηλά

στο λαιμό και είναι υπεύθυνος για την παραγωγή τριών σημαντικών ορμονών: της Τ3 (τριιωδοθυρονίνης), της Τ4 (θυροξίνης) και της καλσιτονίνης (ρυθμίζει το μεταβολισμό του ασβεστίου). Όλες οι παραπάνω ορμόνες είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία του μεταβολισμού και του οργανισμού.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν θυρεοειδή αδένα, έτσι όταν λέμε πως κάποιος «έχει θυρεοειδή» εννοούμε πως ο θυρεοειδής αδένας του δυσλειτουργεί και παρουσιάζει κάποια πάθηση.

Υπερθυρεοειδισμός
Ο αδένας υπερλειτουργεί, εκκρίνει δηλαδή ορμόνες σε μεγαλύτερη ποσότητα από τη φυσιολογική. Αυτό μπορεί να συμβεί μετά από φλεγμονή ή ίωση. Υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκληθεί επίσης και από την ανάπτυξη -πάνω στο θυρεοειδή- όζων (μικρών ογκιδίων), που παράγουν περισσότερη θυροξίνη ή και μετά από χρήση ιωδιούχων σκευασμάτων ή σκιαγραφικών για αξονική τομογραφία, λόγω υπερφόρτωσης του οργανισμού με ιώδιο.

Συμπτώματα
Οι συνέπειες ενός θυρεοειδούς που δεν λειτουργεί φυσιολογικά είναι: εύκολη κόπωση χωρίς εμφανή αιτία, σωματική αδυναμία, ελάττωση σωματικού βάρους, ευσυγκινησία, ταχυκαρδίες, αρρυθμίες, δυσκολία στον ύπνο, ταχυκαρδία, εξάψεις, νευρικότητα, διάρροια, ανωμαλίες στον κύκλο, εφιδρώσεις, δυσκολία στην κατάποση. Στα πιο σπάνια συμπτώματα εντάσσονται οι πόνοι στα κόκαλα, λόγω του γεγονότος πως ο υπερθυρεοειδισμός προκαλεί οστεοπόρωση, η πίεση στα μάτια, το «πέταγμα» των ματιών προς τα έξω και το πρήξιμο στα πόδια.

Υποθυρεοειδισμός
Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή ο αδένας παρουσιάζει μειωμένη λειτουργία (υπολειτουργεί) και κατά συνέπεια περιορισμένη παραγωγή των ορμονών. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε κάποια βλάβη που έχει προκληθεί από αυτοάνοση ασθένεια (θυρεοειδίτιδα), στην ηλικία, στη χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς και σε φλεγμονή του θυρεοειδούς. Το συγκεκριμένο δε πρόβλημα εμφανίζεται πολύ συχνότερα στις γυναίκες (5-8 φορές πιο συχνός ο υποθυρεοειδισμός στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες).

Συμπτώματα
Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού φαίνεται να πλήττεται κυρίως η πνευματική εγρήγορση και οι σωματικές αντοχές. Επίσης, ενδέχεται να εμφανιστεί αύξηση του βάρους, κόπωση, μυϊκή αδυναμία, κράμπες, ξηροδερμία, ενώ όταν το πρόβλημα είναι προχωρημένο, το πρόσωπο δείχνει χλωμό, τα βλέφαρα πρησμένα, παρατηρείται τριχόπτωση, ανωμαλίες στον κύκλο, διαταραχές στη σύλληψη, δυσκοιλιότητα, βραδυκαρδία, υπερχοληστεριναιμία, υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου).

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Γενναία δήλωση του Αυστραλού Πρωθυπουργού!!!




          Γενναία δήλωση του Αυστραλού Πρωθυπουργού!!!  

         - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ.. !..!..!..!..!...!            



ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ KEVIN RUD!!!!!!«Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει! Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτή τη χώρα μήπως προσβάλλουμε ένα άτομο ή την κουλτούρα του. Από τότε που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Bali, η πλειοψηφία των Αυστραλών ένιωσε ένα κύμα πατριωτισμού. Η κουλτούρα μας εξελίχθηκε σε δύο αιώνες γεμάτους αγώνες, προσπάθειες και νίκες από εκατομμύρια άντρες και γυναίκες που επιζητούσαν την ελευθερία.
Η κύρια γλώσσα που μιλάμε είναι τα Αγγλικά. Όχι τα Ισπανικά,τα Λιβανέζικα, τα Αραβικά, τα Κινέζικα, τα Γιαπωνέζικα, τα Ρώσικα ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Οπότε, αν θέλετε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, μάθετε τη γλώσσα μας! Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποιο Χριστιανικό, ακροδεξιό, πολιτικό κίνημα, αλλά γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με Χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν αυτή τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο. Αρμόζει, λοιπόν, να το δείχνουμε πάνω στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός μας σας προσβάλλει, σας προτείνω να βρείτε άλλο μέρος του κόσμου για να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας. Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε, χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχτείτε κι εσείς αυτό που πιστεύουμε εμείς, και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη.
Αυτή είναι η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς. Όμως, μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε για τη σημαία μας, τον όρκο πίστης στη χώρα μας που δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας πιστεύω, τον τρόπο ζωής μας, τότε σας ενθαρρύνω να εκμεταλλευτείτε μια άλλη μεγάλη ελευθερία της Αυστραλίας:
Το δικαίωμα να φύγετε! Αν δεν είσαστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε!

Δε σας φέραμε εδώ με το ζόρι.
Εσείς διαλέξατε να έρθετε.
Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!»

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Ασπαρτάμη


Ασπαρτάμη: Τα ασφαλή όρια κατανάλωσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 24 Ιουνίου 2008

Mε τη συνεργασία της Παπαδοπούλου Αναστασίας
Η ασπαρτάμη είναι μία τεχνητή γλυκαντική ουσία με γλυκύτητα περίπου 200 φορές μεγαλύτερη από την κοινή επιτραπέζια ζάχαρη. Όπως και η ζάχαρη, αποδίδει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο, αλλά λόγω της ισχυρής της γλυκύτητας χρησιμοποιείται σε πολύ μικρότερες δόσεις, με αποτέλεσμα οι συνολικές θερμίδες που προσδίδει στα τρόφιμα και ποτά που χρησιμοποιείται να είναι πρακτικά μηδαμινές. Περισσότερο από δύο δεκαετίες χρησιμοποιείται στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών και αποτελεί πιθανόν την πιο εκτενώς μελετημένη ουσία.


Ωστόσο, ακόμα υπάρχει παραπληροφόρηση και δυσπιστία σχετικά με την ασφάλειά της ως πρόσθετο τροφίμων. Σύμφωνα με την ιατρική και επιστημονική κοινότητα, η ασπαρτάμη είναι ένα ασφαλές πρόσθετο τροφίμων και μπορεί να καταναλώνεται άφοβα από υγιείς ανθρώπους, διαβητικούς ασθενείς και άλλες πληθυσμιακές ομάδες.
Η ιστορία της ασπαρτάμης
Συνετέθη για πρώτη φορά το 1965, ενώ στις μέρες μας πλέον χρησιμοποιείται στην παρασκευή τροφίμων και ποτών σε περισσότερες από 100 χώρες παγκοσμίως. Η ασπαρτάμη εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (Food and Drug Administration - FDA) των Η.Π.Α. το 1981 για να χρησιμοποιηθεί σε μια σειρά τροφίμων (π.χ. γλυκαντική ουσία σε δισκία, δημητριακά πρωινού, τσίχλες).
Η έγκριση αυτή επεκτάθηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1983, για να συμπεριλάβει και τη χρήση ασπαρτάμης σε ανθρακούχα αναψυκτικά. Το 1985, το Συμβούλιο Επιστημονικών Υποθέσεων του Αμερικάνικου Ιατρικού Συλλόγου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χρήση και κατανάλωση ασπαρτάμης από υγιείς ενήλικες είναι ασφαλής και δεν σχετίζεται με παρενέργειες ή προβλήματα υγείας. Το 1996, η ασπαρτάμη εγκρίθηκε ως 'ασφαλής γλυκαντική ουσία γενικής χρήσης' για την παραγωγή και χρήση της σε τρόφιμα και ποτά από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α.
Πώς χρησιμοποιεί το σώμα μας την ασπαρτάμη;
Η ασπαρτάμη διασπάται στον εντερικό αυλό στα αμινοξέα ασπαρτικό οξύ και φαινυλαλανίνη, ενώ αποδίδει επίσης και μικρές ποσότητες μεθανόλης, συστατικά τα οποία στη συνέχεια περνούν στην κυκλοφορία του αίματος. Οι ουσίες αυτές απαντώνται σε πολύ μεγαλύτερα ποσά στην καθημερινή διατροφή του ανθρώπου, στο γάλα και στο κρέας, σε φρούτα και λαχανικά.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί αυτά τα παράγωγα με τον ίδιο τρόπο, είτε προέρχονται από φυσικά τρόφιμα, είτε προέρχονται από την ασπαρτάμη. Για παράδειγμα, ένα ποτήρι άπαχο γάλα παρέχει περίπου 6 φορές περισσότερη φαινυλαλανίνη και 13 φορές περισσότερο ασπαρτικό οξύ, ενώ ένα ποτήρι ντοματοχυμού έχει περίπου 6 φορές περισσότερη μεθανόλη σε σχέση με ίση ποσότητα ενός αναψυκτικού που περιέχει 100% ασπαρτάμη ως το μόνο γλυκαντικό.
Η διάσπαση της ασπαρτάμης στα τρία αυτά αμινοξέα είναι ο λόγος για τον οποίο έχει κατηγορηθεί για διάφορες επιπτώσεις στην υγεία. Συγκεκριμένα, η μεθανόλη και η φαινυλαλανίνη είναι οι δύο ενώσεις που έχουν κατηγορηθεί ως επιβλαβείς. Ωστόσο, καμία από τις κατηγορίες αυτές δεν έχει επαληθευτεί σε έρευνες σε υγιείς ανθρώπους.
Η φαινυλαλανίνη σχετίζεται με μια μεταβολική πάθηση που ονομάζεται φαινυλκετονουρία. Τα άτομα που έχουν αυτή την ασθένεια δεν μπορούν να μεταβολίσουν τη φαινυλαλανίνη. Η συχνότητα εμφάνισης της πάθησης στη λευκή φυλή είναι περίπου 1 περίπτωση ανά πληθυσμό 10000 ανθρώπων και πλέον διαπιστώνεται κατά τη γέννηση. Στα άτομα που πάσχουν από αυτή την σπάνια μεταβολική πάθηση, η πρόσληψη του αμινοξέως φαινυλαλανίνη από την τροφή μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα και παρενέργειες και για το λόγο αυτό όλες οι διαιτητικές πηγές φαινυλαλανίνης, συμπεριλαμβανομένης της ασπαρτάμης, πρέπει να αποφεύγονται.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. απαιτεί την αναγραφή στην ετικέτα των τροφίμων που περιέχουν ασπαρτάμη της ένδειξης: 'Περιέχει πηγή φαινυλαλανίνης'.
Πόσο ασπαρτάμη μπορούμε να καταναλώνουμε;
Η Αποδεκτή Ημερήσια Πρόσληψη (Acceptable Daily Intake- ADI) για την ασπαρτάμη έχει τεθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. στα 50 mg ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα. Στην Ευρώπη, η Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων και η Επιτροπή Ειδικών σε Πρόσθετα Τροφίμων των FAO/ WHO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας/ Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) έχει θέσει αντίστοιχα ως ασφαλές όριο τα 40 mg ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι για να καταναλώσει ένας ενήλικας αυτή την ποσότητα ασπαρτάμης θα πρέπει να καταναλώσει 12 κουτάκια αναψυκτικού light την ημέρα ή περίπου 80 δισκία γλυκαντικού με χαμηλές θερμίδες.
Στην Ευρωπαϊκή ένωση η μέση κατανάλωση ασπαρτάμης σε ενήλικες έχει υπολογιστεί περίπου στα 21.3 mg ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα, περίπου η μισή ποσότητα από το προτεινόμενο όριο των αντίστοιχων Ευρωπαϊκών οργάνων.



Πηγές: www.nutrimed.gr


Δέυτερο Σενάριο :


Ορθόδοξη Πορεία

Ασπαρτάμη, τα ΚΑΚΑ νέα! – Mark Gold, ερευνητής.

Κατηγορίες: Υγεία – επιστήμη - περιβάλλον   Τρίτη, 4 Μαΐου, 2010
Η ασπαρτάμη μέχρι το 1981 δεν είχε εγκριθεί για τις ξηρές τροφές. Για πάνω από οκτώ χρόνια η FDA (Υπηρεσία Τροφίμων & Ποτών των Η.Π.Α) αρνιόταν να την εγκρίνει, εξ αιτίας των παρενεργειών και των εγκεφαλικών όγκων που δημιουργούσε στα πειραματόζωα. Η FDA εξακολουθούσε να αρνείται την έγκριση, μέχρι την προεδρία του Ρ. Ρήγκαν, ο οποίος απέλυσε τον Επίτροπο που αρνιόταν την θετική γνωμάτευση, και έβαλε στη θέση του τον Dr. Arthur Hull Hayes. Ακόμα και τότε αρνήθηκε η Επιτροπή Έρευνας να δώσει τη συγκατάθεσή της, αλλά ο Dr. Hayes ΠΑΡΕΚΑΜΨΕ την ίδια του την Επιτροπή.
Μακροχρόνια Βλάβη.
Η ασπαρτάμη φαίνεται να δημιουργεί μια αργή, σιωπηρή βλάβη σε όσους έχουν την ατυχία να μην έχουν άμεσες παρενέργειες, ώστε να την αποφεύγουν. Μπορεί να πάρει ένα χρόνο, 10 ή 40 χρόνια, αλλά φαίνεται να ευθύνεται για ορισμένες αναστρέψιμες και μη αναστρέψιμες συνέπειες στην υγεία, με τη μακροχρόνια χρήση.
ΜΕΘΑΝΟΛΗ (10% της ΑΣΠΑΡΤΑΜΗΣ).
Η Μεθανόλη/ξυλο-αλκοόλη είναι ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Έκανε πολλούς αλκοολικούς να καταλήξουν τυφλοί ή νεκροί. Η μεθανόλη απελευθερώνεται σταδιακά στο λεπτό έντερο, όταν το μεθυλικό σύμπλεγμα της ασπαρτάμης συναντά το ένζυμο χυμοτρυψίνη.
Η απορρόφηση της μεθανόλης στο σώμα επιταχύνεται σημαντικά, όταν λαμβάνεται αδέσμευτη μεθανόλη. Η αδέσμευτη μεθανόλη δημιουργείται από την ασπαρτάμη, όταν θερμανθεί πάνω από τους 30ο Κελσίου. Όταν δηλαδή ένα προϊόν με ασπαρτάμη δεν αποθηκεύεται σωστά ή θερμαίνεται (π.χ. στις καραμέλες χωρίς ζάχαρη).
Η μεθανόλη διασπάται σε μυρμηκικό οξύ και φορμαλδεΰδη στο σώμα. Η φορμαλδεΰδη είναι μια επικίνδυνη νευροτοξίνη. Μια αποτίμηση της EPA για την μεθανόλη, αναφέρει ότι «Θεωρείται ένα συσσωρευτικό δηλητήριο, λόγω του χαμηλού ποσοστού απέκκρισης, εφόσον απορροφηθεί. Στο σώμα η μεθανόλη οξειδώνεται σε φορμαλδεΰδη και μυρμηκικό οξύ. Και οι δύο αυτοί μεταβολίτες είναι τοξικοί». Το προτεινόμενο όριο κατανάλωσης είναι 7.8 mg/μέρα. Ένα λίτρο αναψυκτικό με ασπαρτάμη περιέχει περίπου 56 mg μεθανόλης. Όσοι καταναλώνουν πολλά προϊόντα που περιέχουν ασπαρτάμη, λαμβάνουν ως και 250 mg μεθανόλης καθημερινά, ή 32 φορές πάνω από το όριο της ΕΡΑ.
Τα πιο γνωστά αποτελέσματα δηλητηρίασης από μεθανόλη είναι τα προβλήματα όρασης. Η φορμαλδεΰδη, γνωστός παράγων καρκινογένεσης, προκαλεί βλάβη στον αμφιβληστροειδή, επεμβαίνει στο DNA και προκαλεί γενετικά ελαττώματα. Λόγω της έλλειψης κάποιων βασικών ενζύμων, οι άνθρωποι είναι πιο ευαίσθητοι από τα ζώα στις τοξικές επενέργειες της μεθανόλης. Οπότε οι δοκιμές της ασπαρτάμης ή της μεθανόλης σε ζώα, δεν αντανακλούν με ακρίβεια τον κίνδυνο για τους ανθρώπους.
Έχει επισημανθεί ότι οι φρουτοχυμοί περιέχουν μικρές ποσότητες μεθανόλης. Η μεθανόλη όμως στα φυσικά προϊόντα, ποτέ δεν εμφανίζεται μόνη. Πάντα υπάρχει και αιθανόλη, η όποια είναι το αντίδοτο στην τοξικότητα της μεθανόλης. Στον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ, είχαν «φορτώσει» τους στρατιώτες με μεγάλες ποσότητες αναψυκτικών με ασπαρτάμη, τα οποία είχαν θερμανθεί πάνω από τους 30 βαθμούς, λόγω του ήλιου στη Σαουδική Αραβία. Πολλοί επέστρεψαν σπίτι με πολυάριθμες παθήσεις, παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται σε όσους έχουν δηλητηριαστεί από φορμαλδεΰδη.
Σε μια νομοθετική πράξη του 1993, που μπορεί μόνο να περιγραφεί σαν «εξωφρενική» η υπηρεσία FDA ενέκρινε την ασπαρτάμη σαν συστατικό σε πολυάριθμες τροφές, οι οποίες πάντα θα θερμαίνονται πάνω από τους 30 βαθμούς Κελσίου. Ακόμα χειρότερα, στις 27 Ιουνίου 1996, η FDA απέσυρε όλους τους περιορισμούς της ασπαρτάμης, επιτρέποντας τη χρήση της στα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και όλων των θερμαινόμενων και ψημένων προϊόντων.
Το πρόβλημα είναι ότι τα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ θύματα δεν έχουν ιδέα ότι η αιτία πολλών προβλημάτων τους μπορεί να είναι η ασπαρτάμη. Πολλές παρενέργειες της ασπαρτάμης είναι πολύ σοβαρές. Μπορεί να ευθύνεται για πλήθος παθήσεων, από στομαχικές διαταραχές και διάρροια, ως καρκίνο του εγκεφάλου και εμβολή.
Πού εστιάζεται το πρόβλημα;
Η μεθανόλη απελευθερώνεται στο λεπτό έντερο, όταν το μεθυλικό σύμπλεγμα της ασπαρτάμης συναντά το ένζυμο χυμοτρυψίνη (Stegink 1984, σελίδα 143). Η αδέσμευτη μεθανόλη αρχίζει να σχηματίζεται στα υγρά που περιέχουν ασπαρτάμη, σε θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών Κελσίου, όπως και μέσα στο ανθρώπινο σώμα (που έχει θερμοκρασία 36Ο). Τότε η μεθανόλη μετατρέπεται σε φορμαλδεΰδη. Η φορμαλδεΰδη μετατρέπεται σε μυρμηκικό οξύ, που είναι το δηλητήριο των μυρμηγκιών. Το τοξικό μυρμηκικό οξύ χρησιμοποιείται για την αφαίρεση επιχρισμάτων ουρεθάνης και εποξικών. Φανταστείτε τι κάνει στους ιστούς του σώματός σας!
Η φαινυαλανίνη και το ασπαρτικό οξύ, το 90% της ασπαρτάμης, είναι αμινοξέα που κανονικά χρησιμοποιούνται στη σύνθεση του πρωτοπλάσματος, όταν λαμβάνονται από την τροφή που τρώμε. Όταν όμως δεν συνοδεύονται από άλλα αμινοξέα (υπάρχουν 20), τότε είναι νευροτοξικά. Γι αυτό υπάρχει μια προειδοποίηση για τη Φαινυλκετονουρία στα διάφορα προϊόντα ασπαρτάμης. Το 2% του πληθυσμού πάσχει από υπερβολική ευαισθησία στη χημική αυτή ουσία. Όμως σας πιάνει κι εσάς που δεν έχετε αυτή την ευαισθησία, ευνοώντας εγκεφαλικές διαταραχές και γενετικές ανωμαλίες! Τελικά η φαινυαλανίνη διασπάται σε DKP, που είναι παράγων όγκου του εγκεφάλου.
Με άλλα λόγια, η ασπαρτάμη μετατρέπεται σε επικίνδυνα υποπροϊόντα, τα οποία δεν έχουν φυσικά αντίμετρα. Το άδειο στομάχι του διαιτόμενου, επιταχύνει αυτές τις μετατροπές και ενισχύει τη ζημιά. Συστατικά της ασπαρτάμης περνούν απ’ ευθείας στον εγκέφαλο, κάτι που προκαλεί πονοκεφάλους, σύγχυση, εμβολές και κακή ισορροπία. Εργαστηριακά ποντίκια και άλλα πειραματόζωα πέθαναν από όγκους στον εγκέφαλο.
Παρά τους ισχυρισμούς της Monsanto και των συμμάχων της:
1. Η μεθανόλη από την αλκοόλη και τους χυμούς φρούτων, δεν μετατρέπεται σε φορμαλδεΰδη, σε σημαντικό βαθμό. Ισχυρές μαρτυρίες επιβεβαιώνουν το γεγονός αυτό για τα αλκοολούχα ροφήματα και τους χυμούς.
2. Η φορμαλδεΰδη που προέρχεται από τη μεθανόλη, είναι πολύ τοξική ακόμα και σε πολύ μικρές δόσεις, όπως έδειξαν πρόσφατες έρευνες.
3. Η ασπαρτάμη προκαλεί χρόνια ζημία τοξίνωσης, εξ αιτίας της μεθανόλης, της φορμαλδεΰδης και άλλων παρα-προϊόντων, παρά τα όσα αντίθετα υποστηρίζονται από λίγα βιομηχανικά υποστηριζόμενα πειράματα. Εκεί δοκιμάζουν ουσία που διαφέρει χημικά και αφομοιώνεται διαφορετικά από το προϊόν που διατίθεται στο ευρύ κοινό. Το «περίεργο» είναι ότι σχεδόν όλες οι ανεξάρτητες μελέτες, δείχνουν πως η ασπαρτάμη μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα υγείας.
4. Ένα κοινό τέχνασμα της Monsanto είναι ο ισχυρισμός πως η ασπαρτάμη είναι «ασφαλής», όμως ορισμένα ξεχωριστά άτομα μπορεί να παρουσιάζουν αλλεργικές αντιδράσεις. Αυτή φυσικά είναι μια τυπική ανοησία της Monsanto. Οι ίδιες τους οι έρευνες δείχνουν ότι δεν προκαλεί μόνον αλλεργικές αντιδράσεις. Έτσι προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν και να αποκρύψουν τις τεράστιες σε αριθμό τοξικές αντιδράσεις και βλάβες που βιώνουν οι άνθρωποι από τη μακροχρόνια χρήση της ασπαρτάμης.
Συμπεράσματα:
1. Η ποσότητα της μεθανόλης που απορροφάται από την ασπαρτάμη είναι άνευ προηγουμένου στην ανθρώπινη ιστορία. Η μεθανόλη που απορροφάται από τους χυμούς φρούτων, δεν πλησιάζει καν αυτή της ασπαρτάμης και πιθανότατα δεν αφομοιώνεται, ή δεν μετατρέπεται στους τοξικούς μεταβολίτες της σε σημαντικές ποσότητες, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα.
2. Η έλλειψη εργαστηριακά εντοπισμένων αλλαγών στα επίπεδα μυρμηκικού οξέως και φορμαλδεΰδης στο πλάσμα, δεν αποκλείει τη ζημιά που προκαλούν αυτοί οι τοξικοί μεταβολίτες. Συχνά δεν φαίνονται εργαστηριακά οι αλλαγές από μικρή έκθεση στη μεθανόλη.
3. Τα προϊόντα με ασπαρτάμη, συχνά παρέχουν ελάχιστα ως καθόλου θρεπτικά στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη χρόνια δηλητηρίαση μεθανόλης. Άτομα που λαμβάνουν προϊόντα με ασπαρτάμη, συνήθως κάνουν δίαιτα και πιθανόν να στερούνται θρεπτικά στοιχεία, σε σχέση με όσους βρίσκουν χρόνο για φρέσκους χυμούς.
4. Άτομα με συγκεκριμένα θέματα υγείας ή που παίρνουν ορισμένα φάρμακα, μπορεί να είναι πιο ευάλωτα σε χρόνια δηλητηρίαση μεθανόλης.
5. Οι χρόνιες παθήσεις και οι παρενέργειες από την αργή δηλητηρίαση, συνήθως κτίζονται σιωπηρά σε μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλές χρόνιες παθήσεις που μοιάζουν να εμφανίζονται ξαφνικά, στην πραγματικότητα στήνονταν στο σώμα για πολλά χρόνια.
6. Πολλές έρευνες δείχνουν ότι πολλά άτομα είναι εξαιρετικά ευαίσθητα σε μικρές ποσότητες φορμαλδεΰδης στο περιβάλλον. Η έκθεση σε φορμαλδεΰδη και η πρόσληψη μεθανόλης (που μετατρέπεται σε φορμαλδεΰδη) από την ασπαρτάμη, φαίνεται να έχει συσσωρευτική επιβλαβή επίδραση.
7. Το μυρμηκικό οξύ έχει δείξει ότι συσσωρεύεται σιγά-σιγά σε διάφορα σημεία του σώματος. Επίσης φαίνεται να εμποδίζει τον κανονικό μεταβολισμό του οξυγόνου.
8. Όλο και περισσότεροι βιώνουν χρόνια προβλήματα υγείας, παρόμοια με τη χρόνια δηλητηρίαση από μεθανόλη, όταν παίρνουν προϊόντα με ασπαρτάμη, για μεγάλο διάστημα. Περιλαμβάνονται και βλάβες στα μάτια, όπως παρατηρείται και από τη δηλητηρίαση μεθανόλης.
Εάν χρησιμοποιείτε προϊόντα με ασπαρτάμη και έχετε προβλήματα σωματικά, διανοητικά ή όρασης, κάντε το 60ήμερο τεστ αποχής από ασπαρτάμη. Εάν μετά δυο μήνες χωρίς ασπαρτάμη, τα προβλήματά σας είτε έχουν φύγει, ή έχουν μειωθεί σημαντικά, τότε παρακαλώ συμμετέχετε στην προσπάθεια να φύγει αυτή η νευροτοξίνη από την αγορά. Στείλτε γραπτή διαμαρτυρία στον Οργανισμό Τροφίμων Ποτών. Γράψτε στους πολιτικούς σας. Επιστρέψτε τα προϊόντα με ασπαρτάμη εκεί που τα αγοράσατε, απαιτώντας τα χρήματά σας πίσω. Πείτε το σε φίλους και γνωστούς… αν κόψουν την ασπαρτάμη και δουν όφελος, ας αντιδράσουν κι αυτοί με τη σειρά τους κατά τον ίδιο τρόπο.
Η ασπαρτάμη είναι ένα «εγκεκριμένο γλυκαντικό», εξ αιτίας κάποιων άπληστων και ανέντιμων ατόμων, που βάζουν τα κέρδη πάνω από την ανθρώπινη ζωή και ευεξία.
Μόνο ένα ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΜΕΝΟ και ΔΡΑΣΤΗΡΙΟ κοινό θα επηρεάσει την ανακατάταξη αυτής, από «πρόσθετο τροφής» σε ΤΟΞΙΚΟ ΧΗΜΙΚΟ και την απόσυρσή της από την τροφική αλυσίδα.
ΠΗΓΗ
http://www.alopsis.gr


Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

50 - 50 3ος κύκλος Νέα επεισόδια....!!!


Παραγωγή: 2005-2011




                  ΠΕΝΗΝΤΑ-ΠΕΝΗΝΤΑ S03E01 MEGA GR






Από: kastroman | Δημιουργήθηκε: 3 Μάρ 2011
Περίληψη: Ο Νικηφόρος, ο Μίμης και ο Παύλος ασφυκτιούν κάτω απ' την αυστηρή επίβλεψη των γυναικών και δυστυχώς δεν έχουν που να πνίξουν τον καημό τους. Ο Βασίλης μετά την κατάληψη του τσιπουράδικου δεν τους επιτρέπει την είσοδο στο μαγαζί. Εξάλλου εκκρεμεί και δίκη εις βάρος τους. Επειδή όμως ξέρουν να γίνονται φορτικοί κατορθώνουν να του αλλάξουν γνώμη κι επιστρέφουν πανηγυρικά στις κραιπάλες. Αποφασίζουν μάλιστα να τολμήσουν αυτό που χρόνια επιθυμούν. Να ζήσουν από κοντά τη γιορτή του τσίπουρου στον Τίρναβο και να ξεσαλώσουν παρέα με αλλοδαπές οινοποιούς.

Πρωταγωνιστούν:
Πέτρος Φιλιππίδης (Νικηφόρος), Παύλος Χαϊκάλης (Μίμης), Σάκης Μπουλάς (Παύλος), 'Αβα Γαλανοπούλου (Ελισάβετ), Βάνα Ραμπότα (Ειρήνη), Μαρία Ανδρούτσου (Ξανθίππη), Νικολέττα Καρρά (Μαρία), Σοφία Πανάγου (Ναταλία), Πυγμαλίων Δαδακαρίδης (Κίμωνας), Φωτεινή Τσακίρη (Βίβιαν), Θάνος Τοκάκης (Αχιλλέας), Δήμητρα Στογιάννη (Εύα), Βασίλης Θωμόπουλος (Βασίλης)


50-50 2ο Επεισόδιο 3ος Κύκλος


Κατηγορία:

Διασκέδαση

Ετικέτες:

  • ΠΕΝΗΝΤΑ-ΠΕΝΗΝΤΑ
  •  
  • S03E01
  •  
  • MEGA
  •  
  • GR
  •  
  • GEO31578